לְהִבָּלֵעַ ابتُلع

1. 1.

   ابتُلع

   לעבור דרך הפה והגרון אל הבטן≈ לרדת לבטן

2. 2.

   ذاب، اختفى، اندمج

   להיעלם בתוך משהו גדול יותר כך שכמעט לא רואים או שומעים אותו≈ להיעלם, להתמזג

   • לְהִבָּלַע בְּ־מַשֶּׁהוּ / בְּתוֹךְ מַשֶּׁהוּ— ذاب في شيء; اختفى في شيء

تصريف להיבלע: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להיבלע

• התרופה נבלעה בקלות כי הכדור היה קטן מאוד

  ابتُلع الدواء بسهولة لأن الحبة كانت صغيرة جدا.

• הקול שלו נבלע ברעש של הרכבת

  ضاع صوته في ضجيج القطار.