לֶאֱבוֹת رضي، قبِل

1. 1.

   رضي، قبِل، شاء

   فصيح; غالبا مع النفي: لم يشأ، أبى

   לרצות או להסכים לעשות משהו, בדרך כלל בשלילה: לא רצה≈ לרצות, להסכים

   • לֹא לֶאֱבוֹת + שֵׁם פֹּעַל— (لم) يشأ أن يفعل شيئا(+ مصدر)

تصريف לאבות: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع לאבות

• הילד הקטן לא אבה לשמוע את ההסבר של אמו.

  أبى الطفل الصغير أن يسمع شرح أمه.