שׁוֹמֵם مقفر، مهجور

1. 1.

   مقفر، مهجور، خال

   ריק מאנשים ומחיים, בלי שום פעילות≈ ריק, נטוש

2. 2.

   مذهول، مصعوق

   فصيح

   מופתע ומזועזע מאוד, עד שאינו יכול לדבר≈ נדהם, המום

שומם: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع שומם

• בשש בבוקר החוף היה שומם, רק אני והים

  في السادسة صباحا كان الشاطئ خاليا، أنا والبحر فقط.

• הקהל עמד שוממים מול ההריסות של הבניין הישן

  وقف الجمهور مذهولين أمام أنقاض المبنى القديم.