נִדָּח ناء، نائي

1. 1.

   ناء، نائي، معزول

   רחוק מאוד ממרכז, ממקומות מיושבים ומאנשים≈ רחוק, מבודד, שכוח

נידח: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع נידח

• הם עברו לגור בכפר נידח בלי חנות ובלי אוטובוס

  انتقلوا للعيش في قرية نائية بلا دكان ولا حافلة.

• בפינה נידחת של הספרייה מצאתי ספרים ישנים על ציפורים

  وجدت في ركن منعزل من المكتبة كتبا قديمة عن الطيور.