לְהַדִּיחַ عزل، أقال
لِهاديحبدون تشكيل: להדיחفعلالبناء: هِفعيلהִפְעִילالجذر:נ-ד-ח
معنى להדיח وترجمتها
- 1.
عزل، أقال، أطاح
להוציא מישהו מתפקיד או מכוח, בניגוד לרצונו≈ לסלק, לפטר
- לְהַדִּיחַ אֶת מִישֶׁהוּ מִ־תַּפְקִיד— عزل شخصا (من منصبه)
تصريف להדיח: المضارع والماضي والمستقبل والأمر والمبني للمجهول
| المصدر | المضارع | |||
|---|---|---|---|---|
| مفرد مذكر | مفرد مؤنث | جمع مذكر | جمع مؤنث | |
| לְהַדִּיחַلِهاديحלהדיחלְהַנְדִּיחַلِهَنديحלהנדיחصيغة أخرى | מַדִּיחַماديحמדיח | מַדִּיחָהماديحاמדיחה | מַדִּיחִיםماديحيمמדיחים | מַדִּיחוֹתماديحوتמדיחות |
| الشخص | الماضي | المستقبل |
|---|---|---|
| أناאֲנִי | הִדַּחְתִּיهيداحتيהדחתי | אַדִּיחַأديحאדיח |
| نحنאֲנַחְנוּ | הִדַּחְנוּهيداحنوהדחנו | נַדִּיחַناديحנדיח |
| أنتَאַתָּה | הִדַּחְתָּهيداحتاהדחת | תַּדִּיחַتاديحתדיח |
| أنتِאַתְּ | הִדַּחְתְּهيداحتהדחת | תַּדִּיחִיتاديحيתדיחי |
| أنتمאַתֶּם | הִדַּחְתֶּםهيدَحتِمהדחתם | תַּדִּיחוּتاديحوתדיחו |
| أنتنّאַתֶּן | הִדַּחְתֶּןهيدَحتِنהדחתן | תַּדִּיחוּتاديحوתדיחותַּדַּחְנָהتاداحناתדחנהفصيح |
| هوהוּא | הִדִּיחַهيديحהדיח | יַדִּיחַياديحידיח |
| هيהִיא | הִדִּיחָהهيديحاהדיחה | תַּדִּיחַتاديحתדיח |
| هم / هنّהֵם / הֵן | הִדִּיחוּهيديحوהדיחו | יַדִּיחוּياديحوידיחותַּדַּחְנָהتاداحناתדחנהمؤنث، فصيح |
| الأمر | |||
|---|---|---|---|
| أنتَאַתָּה | أنتِאַתְּ | أنتمאַתֶּם | أنتنّאַתֶּן |
| הַדֵּחַهاديحהדח | הַדִּיחִיهاديحيהדיחי | הַדִּיחוּهاديحوהדיחו | הַדִּיחוּهاديحوהדיחוהַדַּחְנָהهاداحناהדחנהفصيح |
المبني للمجهول
| المضارع | |||
|---|---|---|---|
| مفرد مذكر | مفرد مؤنث | جمع مذكر | جمع مؤنث |
| מֻדָּחموداحמודחמֻנְדָּחمُنداحמונדחصيغة أخرى | מֻדַּחַתموداحَتמודחתמֻנְדַּחַתمُنداحَتמונדחתصيغة أخرى | מֻדָּחִיםموداحيمמודחיםמֻנְדָּחִיםمُنداحيمמונדחיםصيغة أخرى | מֻדָּחוֹתموداحوتמודחותמֻנְדָּחוֹתمُنداحوتמונדחותصيغة أخرى |
| الشخص | الماضي | المستقبل |
|---|---|---|
| أناאֲנִי | הֻדַּחְתִּיهوداحتيהודחתיהֻנְדַּחְתִּיهُنداحتيהונדחתיصيغة أخرى | אֻדַּחأوداحאודחאֻנְדַּחأنداحאונדחصيغة أخرى |
| نحنאֲנַחְנוּ | הֻדַּחְנוּهوداحنوהודחנוהֻנְדַּחְנוּهُنداحنوהונדחנוصيغة أخرى | נֻדַּחنوداحנודחנֻנְדַּחنُنداحנונדחصيغة أخرى |
| أنتَאַתָּה | הֻדַּחְתָּهوداحتاהודחתהֻנְדַּחְתָּهُنداحتاהונדחתصيغة أخرى | תֻּדַּחتوداحתודחתֻּנְדַּחتُنداحתונדחصيغة أخرى |
| أنتِאַתְּ | הֻדַּחְתְּهوداحتהודחתהֻנְדַּחְתְּهُنداحتהונדחתصيغة أخرى | תֻּדְּחִיتُدحيתודחיתֻּנְדְּחִיتُندِحيתונדחיصيغة أخرى |
| أنتمאַתֶּם | הֻדַּחְתֶּםهودَحتِمהודחתםהֻנְדַּחְתֶּםهُندَحتِمהונדחתםصيغة أخرى | תֻּדְּחוּتُدحوתודחותֻּנְדְּחוּتُندِحوתונדחוصيغة أخرى |
| أنتنّאַתֶּן | הֻדַּחְתֶּןهودَحتِنהודחתןהֻנְדַּחְתֶּןهُندَحتِنהונדחתןصيغة أخرى | תֻּדְּחוּتُدحوתודחותֻּדַּחְנָהتوداحناתודחנהفصيحתֻּנְדַּחְנָהتُنداحناתונדחנהصيغة أخرىתֻּנְדְּחוּتُندِحوתונדחוفي الكلام |
| هوהוּא | הֻדַּחهوداحהודחהֻנְדַּחهُنداحהונדחصيغة أخرى | יֻדַּחيوداحיודחיֻנְדַּחيُنداحיונדחصيغة أخرى |
| هيהִיא | הֻדְּחָהهُدحاהודחההֻנְדְּחָהهُندِحاהונדחהصيغة أخرى | תֻּדַּחتوداحתודחתֻּנְדַּחتُنداحתונדחصيغة أخرى |
| هم / هنّהֵם / הֵן | הֻדְּחוּهُدحوהודחוהֻנְדְּחוּهُندِحوהונדחוصيغة أخرى | יֻדְּחוּيُدحوיודחויֻנְדְּחוּيُندِحوיונדחוصيغة أخرىתֻּדַּחְנָהتوداحناתודחנהمؤنث، فصيح |