נָחוּת أدنى، متدنٍّ

1. 1.

   أدنى، متدنٍّ، أقل شأنا

   פחות טוב, פחות חשוב או במקום נמוך יותר מאחרים≈ פחות, גרוע יותר

   • נָחוּת מִ־מִישֶׁהוּ / מִמַּשֶּׁהוּ— أدنى من شخص/شيء

נחות: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع נחות

• הטלפון החדש לא נחות מהדגם היקר בהרבה

  الهاتف الجديد ليس أدنى من الطراز الأغلى بكثير.

• אחרי השיחה עם המנהל היא הרגישה נחותה ולא בטוחה בעצמה

  بعد الحديث مع المدير شعرت بالدونية وعدم الثقة بنفسها.