לְהַנְחִית هبط بـ، أنزل

1. 1.

   هبط بـ، أنزل

   להוריד כלי טיס בשלום אל הקרקע≈ להוריד

   • לְהַנְחִית אֶת מַשֶּׁהוּ (מָטוֹס, מַסּוֹק)— هبط بشيء (طائرة)
2. 2.

   وجّه، فرض

   ضربة أو قرارا

   להכות או להטיל משהו קשה על מישהו פתאום≈ להטיל, להפיל

   • לְהַנְחִית מַשֶּׁהוּ עַל מִישֶׁהוּ (מַכָּה, הַחְלָטָה)— فرض شيئا على شخص; وجّه شيئا إلى شخص

تصريف להנחית: المضارع والماضي والمستقبل والأمر والمبني للمجهول

أمثلة مع להנחית

• הטייס הנחית את המטוס בשלום למרות הרוח החזקה.

  هبط الطيار بالطائرة بسلام رغم الرياح القوية.

• ההנהלה הנחיתה עלינו החלטה חדשה בלי שום הסבר.

  فرضت الإدارة علينا قرارا جديدا دون أي تفسير.