לָרִיב تشاجر، تخاصم
لاريڤبدون تشكيل: לריבفعلالبناء: پاعالפָּעַלالجذر:ר-י-ב
معنى לריב وترجمتها
- 1.
تشاجر، تخاصم
להתווכח בכעס עם מישהו, בצעקות או במכות≈ להתקוטט, להתווכח
- לָרִיב עִם מִישֶׁהוּ (עַל מַשֶּׁהוּ)— تشاجر مع أحد
تصريف לריב: المضارع والماضي والمستقبل والأمر
| المصدر | المضارع | |||
|---|---|---|---|---|
| مفرد مذكر | مفرد مؤنث | جمع مذكر | جمع مؤنث | |
| לָרִיבلاريڤלריב | רָבراڤרב | רָבָהراڤاרבה | רָבִיםراڤيمרבים | רָבוֹתراڤوتרבות |
| الشخص | الماضي | المستقبل |
|---|---|---|
| أناאֲנִי | רַבְתִּיراڤتيרבתי | אָרִיבأريڤאריב |
| نحنאֲנַחְנוּ | רַבְנוּراڤنوרבנו | נָרִיבناريڤנריב |
| أنتَאַתָּה | רַבְתָּراڤتاרבת | תָּרִיבتاريڤתריב |
| أنتِאַתְּ | רַבְתְּراڤتרבת | תָּרִיבִיتاريڤيתריבי |
| أنتمאַתֶּם | רַבְתֶּםرَڤتِمרבתם | תָּרִיבוּتاريڤوתריבו |
| أنتنّאַתֶּן | רַבְתֶּןرَڤتِنרבתן | תָּרִיבוּتاريڤوתריבותָּרֵבְנָהتاريڤناתרבנהفصيحתְּרִיבֶינָהتِريڤيناתריבינהصيغة أخرى |
| هوהוּא | רָבراڤרב | יָרִיבياريڤיריב |
| هيהִיא | רָבָהراڤاרבה | תָּרִיבتاريڤתריב |
| هم / هنّהֵם / הֵן | רָבוּراڤوרבו | יָרִיבוּياريڤوיריבותָּרֵבְנָהتاريڤناתרבנהمؤنث، فصيح |
| الأمر | |||
|---|---|---|---|
| أنتَאַתָּה | أنتِאַתְּ | أنتمאַתֶּם | أنتنّאַתֶּן |
| רִיבريڤריב | רִיבִיريڤيריבי | רִיבוּريڤوריבו | רִיבוּريڤوריבורֵבְנָהريڤناרבנהفصيحרִיבֶינָהريڤيناריבינהصيغة أخرى |