לְהֵאָלֵץ اضطرّ
لِهيآليصبدون تشكيل: להיאלץفعلالبناء: نِفعالנִפְעַלالجذر:א-ל-ץ
معنى להיאלץ وترجمتها
- 1.
اضطرّ
לעשות משהו כי אין ברירה אחרת≈ להיות מוכרח, להיות חייב
- לְהֵאָלֵץ לַעֲשׂוֹת מַשֶּׁהוּ— اضطرّ إلى فعل شيء(+ مصدر)
تصريف להיאלץ: المضارع والماضي والمستقبل والأمر
| المصدر | المضارع | |||
|---|---|---|---|---|
| مفرد مذكر | مفرد مؤنث | جمع مذكر | جمع مؤنث | |
| לְהֵאָלֵץلِهيآليصלהיאלץ | נֶאֱלָץنِئلاصנאלץ | נֶאֱלֶצֶתنِئلِصِتנאלצת | נֶאֱלָצִיםنِئلاصيمנאלצים | נֶאֱלָצוֹתنِئلاصوتנאלצות |
| الشخص | الماضي | المستقبل |
|---|---|---|
| أناאֲנִי | נֶאֱלַצְתִּיنِئلاصتيנאלצתי | אֵאָלֵץإيآليصאיאלץ |
| نحنאֲנַחְנוּ | נֶאֱלַצְנוּنِئلاصنوנאלצנו | נֵאָלֵץنيآليصניאלץ |
| أنتَאַתָּה | נֶאֱלַצְתָּنِئلاصتاנאלצת | תֵּאָלֵץتيآليصתיאלץ |
| أنتِאַתְּ | נֶאֱלַצְתְּنِئلاصتנאלצת | תֵּאָלְצִיتيألصيתיאלצי |
| أنتمאַתֶּם | נֶאֱלַצְתֶּםنِئلَصتِمנאלצתם | תֵּאָלְצוּتيألصوתיאלצו |
| أنتنّאַתֶּן | נֶאֱלַצְתֶּןنِئلَصتِنנאלצתן | תֵּאָלְצוּتيألصوתיאלצותֵּאָלַצְנָהتيآلاصناתיאלצנהفصيحתֵּאָלֵצְנָהتيآليصناתיאלצנהصيغة أخرى |
| هوהוּא | נֶאֱלַץنِئلاصנאלץ | יֵאָלֵץييآليصייאלץ |
| هيהִיא | נֶאֶלְצָהنِئلصاנאלצה | תֵּאָלֵץتيآليصתיאלץ |
| هم / هنّהֵם / הֵן | נֶאֶלְצוּنِئلصوנאלצו | יֵאָלְצוּييألصوייאלצותֵּאָלַצְנָהتيآلاصناתיאלצנהمؤنث، فصيح |
| الأمر | |||
|---|---|---|---|
| أنتَאַתָּה | أنتِאַתְּ | أنتمאַתֶּם | أنتنّאַתֶּן |
| הֵאָלֵץهيآليصהיאלץ | הֵאָלְצִיهيألصيהיאלצי | הֵאָלְצוּهيألصوהיאלצו | הֵאָלְצוּهيألصوהיאלצוהֵאָלַצְנָהهيآلاصناהיאלצנהفصيحהֵאָלֵצְנָהهيآليصناהיאלצנהصيغة أخرى |