אָמוֹרָא
амора́Без огласовки: אמוראсущ.мужскойКорень:א-מ-ר
Значения
- 1.
амора
законоучитель эпохи Гемары
Формы
| Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|
| Обычная форма | אָמוֹרָאамора́ | אָמוֹרָאִיםамораи́м |
| Смихут | אָמוֹרָאֵיамораэ́й |
амора
законоучитель эпохи Гемары
| Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|
| Обычная форма | אָמוֹרָאамора́ | אָמוֹרָאִיםамораи́м |
| Смихут | אָמוֹרָאֵיамораэ́й |