לְלַבֵּב سحر، فتن

1. 1.

   سحر، فتن، أسر

   فصيح

   לגרום למישהו לאהוב ולהתלהב≈ להקסים, לשבות לב

   • לְלַבֵּב אֶת מִישֶׁהוּ— سحر شخصا
2. 2.

   ساحر، جذاب، لطيف

   נעים ונחמד מאוד, שגורם לאהוב אותו≈ מקסים, חמוד

تصريف ללבב: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع ללבב

• החיוך הביישני שלה ליבב את כל האורחים.

  سحرت ابتسامتها الخجولة جميع الضيوف.

• גרנו בכפר קטן ומלבב בין ההרים.

  سكنّا في قرية صغيرة ساحرة بين الجبال.