לִבָּה لب، نواة

1. 1.

   لب، نواة

   החלק הפנימי והמרכזי של משהו, למשל של כדור הארץ או של מעבד≈ גרעין, מרכז

ליבה: الجمع وحالة الإضافة وصيغ الملكية

أمثلة مع ליבה

• למחשב החדש יש מעבד עם שמונה ליבות.

  للحاسوب الجديد معالج بثماني أنوية.

• בשיעור גאוגרפיה למדנו שליבת כדור הארץ חמה מאוד.

  تعلمنا في درس الجغرافيا أن لب الأرض حار جدا.