לִרְבֹּץ ربض، استلقى

1. 1.

   ربض، استلقى، تمدّد

   לשכב בלי לזוז הרבה זמן, כמו חיה שמנוחה≈ לשכב, להתרווח

2. 2.

   وقع على، ثقل على

   مجازي

   על אחריות, חוב או אשמה: להיות על מישהו ולהכביד עליו≈ להכביד

   • לִרְבֹּץ עַל מִישֶׁהוּ / מַשֶּׁהוּ— وقع على عاتق شخص

تصريف לרבוץ: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع לרבוץ

• הכלב רובץ כל היום מתחת לשולחן ומחכה שמשהו ייפול

  يربض الكلب طوال اليوم تحت الطاولة وينتظر أن يسقط شيء.

• מאז שאבא חלה, כל העבודה בחנות רובצת על אחי הגדול

  منذ أن مرض أبي، يقع كل العمل في المتجر على عاتق أخي الأكبر.