מַתְמִיד دائم، مستمر

1. 1.

   دائم، مستمر، متواصل

   שלא נפסק וקורה כל הזמן≈ קבוע, תמידי, רצוף

2. 2.

   مثابر، مجتهد

   שעובד או לומד בלי להפסיק ולא מוותר≈ שקדן, חרוץ

מתמיד: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع מתמיד

• הרעש המתמיד מהכביש לא נותן לי להירדם

  الضجيج المستمر من الشارع لا يدعني أنام.

• עומר תלמידה מתמידה, והיא משפרת את הציונים בכל שנה

  عومر طالبة مثابرة وتحسّن علاماتها كل سنة.

• מספר תאונות הדרכים בעליה מתמדת.

  Tatoeba · fekundulo · shanghainese · CC BY 2.0 FR