לְהִתְכַּחֵשׁ أنكر، تنكّر لـ
لِهِتكاحيشبدون تشكيل: להתכחשفعلالبناء: هِتپاعيلהִתְפַּעֵלالجذر:כ-ח-ש
معنى להתכחש وترجمتها
- 1.
أنكر، تنكّر لـ، تبرّأ من
לא להודות במשהו או לא להכיר במישהו קרוב≈ להכחיש, לא להכיר
- לְהִתְכַּחֵשׁ לְ־מִישֶׁהוּ / לְמַשֶּׁהוּ— تنكّر لشخص أو شيء
تصريف להתכחש: المضارع والماضي والمستقبل والأمر
| المصدر | المضارع | |||
|---|---|---|---|---|
| مفرد مذكر | مفرد مؤنث | جمع مذكر | جمع مؤنث | |
| לְהִתְכַּחֵשׁلِهِتكاحيشלהתכחש | מִתְכַּחֵשׁمِتكاحيشמתכחש | מִתְכַּחֶשֶׁתمِتكاحِشِتמתכחשת | מִתְכַּחֲשִׁיםمِتكاحَشيمמתכחשים | מִתְכַּחֲשׁוֹתمِتكاحَشوتמתכחשות |
| الشخص | الماضي | المستقبل |
|---|---|---|
| أناאֲנִי | הִתְכַּחַשְׁתִּיهِتكاحاشتيהתכחשתי | אֶתְכַּחֵשׁإتكاحيشאתכחש |
| نحنאֲנַחְנוּ | הִתְכַּחַשְׁנוּهِتكاحاشنوהתכחשנו | נִתְכַּחֵשׁنِتكاحيشנתכחש |
| أنتَאַתָּה | הִתְכַּחַשְׁתָּهِتكاحاشتاהתכחשת | תִּתְכַּחֵשׁتِتكاحيشתתכחש |
| أنتِאַתְּ | הִתְכַּחַשְׁתְּهِتكاحاشتהתכחשת | תִּתְכַּחֲשִׁיتِتكاحَشيתתכחשי |
| أنتمאַתֶּם | הִתְכַּחַשְׁתֶּםهِتكاحَشتِمהתכחשתם | תִּתְכַּחֲשׁוּتِتكاحَشوתתכחשו |
| أنتنّאַתֶּן | הִתְכַּחַשְׁתֶּןهِتكاحَشتِنהתכחשתן | תִּתְכַּחֲשׁוּتِتكاحَشوתתכחשותִּתְכַּחֵשְׁנָהتِتكاحيشناתתכחשנהفصيح |
| هوהוּא | הִתְכַּחֵשׁهِتكاحيشהתכחש | יִתְכַּחֵשׁيِتكاحيشיתכחש |
| هيהִיא | הִתְכַּחֲשָׁהهِتكاحَشاהתכחשה | תִּתְכַּחֵשׁتِتكاحيشתתכחש |
| هم / هنّהֵם / הֵן | הִתְכַּחֲשׁוּهِتكاحَشوהתכחשו | יִתְכַּחֲשׁוּيِتكاحَشوיתכחשותִּתְכַּחֵשְׁנָהتِتكاحيشناתתכחשנהمؤنث، فصيح |
| الأمر | |||
|---|---|---|---|
| أنتَאַתָּה | أنتِאַתְּ | أنتمאַתֶּם | أنتنّאַתֶּן |
| הִתְכַּחֵשׁهِتكاحيشהתכחש | הִתְכַּחֲשִׁיهِتكاحَشيהתכחשי | הִתְכַּחֲשׁוּهِتكاحَشوהתכחשו | הִתְכַּחֲשׁוּهِتكاحَشوהתכחשוהִתְכַּחֵשְׁנָהهِتكاحيشناהתכחשנהفصيح |
أمثلة مع להתכחש
בגיל ההתבגרות הוא התכחש למבטא של ההורים שלו
في سن المراهقة تنكّر للهجة والديه.
אי אפשר להתכחש לעובדה שהעיר השתנתה מאוד
لا يمكن إنكار أن المدينة تغيّرت كثيرا.