תֹּהוּ فوضى، خواء

1. 1.

   فوضى، خواء

   תוהו ובוהו — فوضى عارمة

   מצב של בלגן גמור, בלי שום סדר≈ בלגן, אנדרלמוסיה

2. 2.

   عبث، لا شيء

   עלה בתוהו — ذهب سدى

   דבר שאין בו תועלת, בעיקר בביטוי עלה בתוהו: לא הצליח≈ שווא, ריק

תוהו: الجمع وحالة الإضافة وصيغ الملكية

أمثلة مع תוהו

• אחרי מסיבת יום ההולדת הסלון היה תוהו ובוהו

  بعد حفلة عيد الميلاد كانت غرفة الجلوس في فوضى عارمة.

• כל המאמצים שלנו לשכנע אותו עלו בתוהו

  ذهبت كل جهودنا لإقناعه سدى.