עֶצֶם הָעֻבְדָּה مجرد حقيقة، حقيقة أن

1. 1.

   مجرد حقيقة، حقيقة أن

   הדבר עצמו שקרה, עוד לפני שבודקים את הפרטים≈ העובדה כשלעצמה

   • עֶצֶם הָעֻבְדָּה שֶׁ־— مجرد أن…(+ جملة بـ ש־ (أنّ))

עצם העובדה: الجمع وحالة الإضافة وصيغ الملكية

أمثلة مع עצם העובדה

• עצם העובדה שהוא התקשר להתנצל מראה שאכפת לו.

  مجرد أنه اتصل ليعتذر يدل على أنه يهتم.