חֲסַר מָנוֹחַ قلق، مضطرب

1. 1.

   قلق، مضطرب، لا يهدأ

   שלא יכול להירגע ולשבת בשקט, מתוח או דואג≈ עצבני, לחוץ

חסר מנוח: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع חסר מנוח

• כל הלילה לפני הראיון הוא היה חסר מנוח והסתובב בדירה.

  طوال الليلة التي سبقت المقابلة كان قلقا لا يهدأ ويتجول في الشقة.