מְיֻחָד בְּמִינוֹ فريد من نوعه، لا مثيل له

1. 1.

   فريد من نوعه، لا مثيل له

   שאין עוד אחד כמוהו≈ יוצא דופן, חד פעמי

מיוחד במינו: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع מיוחד במינו

• זאת הייתה חוויה מיוחדת במינה, ואני לא אשכח אותה לעולם.

  كانت تجربة فريدة من نوعها، ولن أنساها أبدا.