חֲסַר בַּיִת بلا مأوى، مشرد
حَسار بايِتبدون تشكيل: חסר ביתصفة
معنى חסר בית وترجمتها
- 1.
بلا مأوى، مشرد
מי שאין לו מקום לגור בו וישן ברחוב≈ דר רחוב, הומלס
חסר בית: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع
| مذكر | مؤنث | |
|---|---|---|
| مفرد | חֲסַר בַּיִתحَسار بايِتחסר בית | חַסְרַת בַּיִתحَسرات بايِتחסרת בית |
| جمع | חַסְרֵי בַּיִתحَسري بايِتחסרי בית | חַסְרוֹת בַּיִתحَسروت بايِتחסרות בית |
أمثلة مع חסר בית
בחורף פתחו בעיר מקלט לאנשים חסרי בית
في الشتاء فتحت المدينة ملجأ للأشخاص المشردين.