בְּבַת אַחַת دفعة واحدة، فجأة

1. 1.

   دفعة واحدة، فجأة، في آن واحد

   ברגע אחד: הכול יחד או באופן פתאומי≈ פתאום, יחד, ברגע אחד

صيغ בבת אחת

أمثلة مع בבת אחת

• כל האורות בבניין כבו בבת אחת.

  انطفأت كل الأضواء في المبنى دفعة واحدة.

• אל תשתה את כל המים בבת אחת.

  لا تشرب الماء كله دفعة واحدة.