נָאוֶה جميل، حسن

1. 1.

   جميل، حسن، مليح

   فصيح

   יפה ונעים למראה≈ יפה, יפהפה, חינני

2. 2.

   لائق، جدير

   מתאים ויפה למישהו או למצב מסוים≈ הולם, ראוי, נאה

   • נָאוֶה לְ־מִישֶׁהוּ— لائق بـ

נאווה: المذكر والمؤنث، المفرد والجمع

أمثلة مع נאווה

• ענווה נאווה לאנשים שהצליחו מאוד בחייהם.

  التواضع لائق بالناس الذين نجحوا كثيرًا في حياتهم.

• בסיפור העתיק המלך התאהב בנערה נאווה מכפר קטן

  في الحكاية القديمة وقع الملك في حب فتاة جميلة من قرية صغيرة.