לְהַבְלִיג ضبط نفسه، تمالك نفسه

1. 1.

   ضبط نفسه، تمالك نفسه، سكت

   לא להגיב על פגיעה או עלבון ולשמור על שקט≈ להתאפק, לשתוק

   • לְהַבְלִיג עַל מַשֶּׁהוּ— سكت على; تغاضى عن

تصريف להבליג: المضارع والماضي والمستقبل والأمر

أمثلة مع להבליג

• כשהנהג צעק עליו, אבי הבליג ולא ענה

  عندما صرخ عليه السائق، ضبط آفي نفسه ولم يرد.

• היא הבליגה על ההערה הגסה של הבוס

  سكتت على ملاحظة المدير الوقحة.