לְקַעְקֵעַ وشم، دقّ وشما

1. 1.

   وشم، دقّ وشما

   לצייר ציור או כתובת על העור בעזרת מחט ודיו≈ לעשות קעקוע

   • לְקַעְקֵעַ אֶת מַשֶּׁהוּ (עַל הַיָּד, עַל הַגַּב)— وشم شيئا على الجسد
2. 2.

   اقتلع، استأصل، قوّض

   مجازي; فصيح

   להרוס לגמרי משהו עד היסוד שלו≈ לעקור, להרוס

   • לְקַעְקֵעַ אֶת (הַיְּסוֹדוֹת, הַשִּׁיטָה)— قوّض شيئا; استأصل شيئا

تصريف לקעקע: المضارع والماضي والمستقبل والأمر والمبني للمجهول

أمثلة مع לקעקע

• אחותי קעקעה את שם הבת שלה על פרק היד

  وشمت أختي اسم ابنتها على معصمها.

• המחקר החדש מנסה לקעקע את התיאוריה הישנה

  تحاول الدراسة الجديدة تقويض النظرية القديمة.