גִּדּוּף
гиду́фБез огласовки: גידוףсущ.мужскойМишкаль: киттульКорень:ג-ד-ף
Значения
- 1.
брань, хула, поношение
Формы
| Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|
| Обычная форма | גִּדּוּףгиду́ф | גִּדּוּפִיםгидуфи́м |
| Смихут | גִּדּוּףгиду́ф | גִּדּוּפֵיгидуфе́й |
С местоименными окончаниями
| Лицо | Ед. ч. + окончание | Мн. ч. + окончание |
|---|---|---|
| мойאֲנִי | גִּדּוּפִיгидуфи́ | גִּדּוּפַיгидуфа́й |
| твой (м.)אַתָּה | גִּדּוּפְךָгидуфха́ | גִּדּוּפֶיךָгидуфе́ха |
| твой (ж.)אַתְּ | גִּדּוּפֵךְгидуфе́х | גִּדּוּפַיִךְгидуфа́йих |
| егоהוּא | גִּדּוּפוֹгидуфо́ | גִּדּוּפָיוгидуфа́в |
| еёהִיא | גִּדּוּפָהּгидуфа́ | גִּדּוּפֶיהָгидуфе́һа |
| нашאֲנַחְנוּ | גִּדּוּפֵנוּгидуфе́ну | גִּדּוּפֵינוּгидуфе́йну |
| ваш (м.)אַתֶּם | גִּדּוּפְכֶםгидуфхе́м | גִּדּוּפֵיכֶםгидуфейхе́м |
| ваш (ж.)אַתֶּן | גִּדּוּפְכֶןгидуфхе́н | גִּדּוּפֵיכֶןгидуфейхе́н |
| их (м.)הֵם | גִּדּוּפָםгидуфа́м | גִּדּוּפֵיהֶםгидуфейһе́м |
| их (ж.)הֵן | גִּדּוּפָןгидуфа́н | גִּדּוּפֵיהֶןгидуфейһе́н |