הִתְמַרְמְרוּת
һитмармеру́тБез огласовки: התמרמרותсущ.женскийМишкаль: hиткаттлутКорень:מ-ר-מ-ר
Значения
- 1.
возмущение, ожесточение, горечь
Формы
| Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|
| Обычная форма | הִתְמַרְמְרוּתһитмармеру́т | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתһитмармеруйо́т |
| Смихут | הִתְמַרְמְרוּתһитмармеру́т | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתһитмармеруйо́т |
С местоименными окончаниями
| Лицо | Ед. ч. + окончание | Мн. ч. + окончание |
|---|---|---|
| мойאֲנִי | הִתְמַרְמְרוּתִיһитмармерути́ | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתַיһитмармеруйота́й |
| твой (м.)אַתָּה | הִתְמַרְמְרוּתְךָһитмармерутха́ | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתֶיךָһитмармеруйоте́ха |
| твой (ж.)אַתְּ | הִתְמַרְמְרוּתֵךְһитмармеруте́х | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתַיִךְһитмармеруйота́йих |
| егоהוּא | הִתְמַרְמְרוּתוֹһитмармеруто́ | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתָיוһитмармеруйота́в |
| еёהִיא | הִתְמַרְמְרוּתָהּһитмармерута́ | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתֶיהָһитмармеруйоте́һа |
| нашאֲנַחְנוּ | הִתְמַרְמְרוּתֵנוּһитмармеруте́ну | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתֵינוּһитмармеруйоте́йну |
| ваш (м.)אַתֶּם | הִתְמַרְמְרוּתְכֶםһитмармерутхе́м | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתֵיכֶםһитмармеруйотейхе́м |
| ваш (ж.)אַתֶּן | הִתְמַרְמְרוּתְכֶןһитмармерутхе́н | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתֵיכֶןһитмармеруйотейхе́н |
| их (м.)הֵם | הִתְמַרְמְרוּתָםһитмармерута́м | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתֵיהֶםһитмармеруйотейһе́м |
| их (ж.)הֵן | הִתְמַרְמְרוּתָןһитмармерута́н | הִתְמַרְמְרֻיּוֹתֵיהֶןһитмармеруйотейһе́н |